JAN GENIUSZ-MIKUSIŃSKI (1913-1987)

Urodził się 3 kwietnia 1913 roku w Stanisławowie. Do szkoły średniej uczęszczał w Poznaniu, gdzie również odbył studia matematyczne, które ukończył w r. 1937. Po ich ukończeniu pracował na uniwersytecie na stanowisku st. asystenta, zaangażowany przez prof. Biernackiego. Okres okupacji spędził w Krakowie, gdzie aktywnie uczestniczył w tajnym nauczaniu. W lipcu r. 1945 otrzymał na UJ stopień doktora filozofii za rozprawę z teorii równań różniczkowych, której promotorem był prof. Tadeusz Ważewski. W lutym 1946 habilitował się na UMCS i pod koniec r. 1946 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego i kierownika Katedry Matematyki 11 na Wydziale Przyrodniczym UMCS. Po dwóch latach pobytu w Lublinie przeniósł się do Wrocławia, gdzie był profesorem uniwersytetu w latach 1948-1955. Następnie był profesorem w IM PAN. Etat w PAN-ie zachował po przeniesieniu się do Katowic w r. 1960 i tutaj rozwinął swą dalszą działalność naukową i dydaktyczną. W r. 1965 został członkiem-korespondentem, a w r. 1971 członkiem rzeczywistym PAN. Do końca życia aktywnie pracował naukowo i położył duże zasługi dla rozwoju matematyki na Śląsku. Jest twórcą teorii znanej dziś pod nazwą rachunek operatorów Mikusińskiego. Zmarł 27 lipca 1987 roku. [Obszerny życiorys wraz z listą publikacji można znaleźć w Wiadomościach Matematycznych, tom 28, 1 (1988), ss. 35-64].